Optisch digitale audioconnectie/aansluiting

De optische digitale geluidsverbinding wordt al sinds halverwege jaren 80 gebruikt om via glasvezelkabel en licht een digitale verbinding te kunnen leggen tussen apparaten zoals een CD speler en een losse DAC (Digital->Analog-Convertor) of een DVD speler en een Dolby Digital/DTS receiver of processor. Omdat invloeden van buitenaf geen enkel effect hebben op de doorgave van het signaal in principe een ideale verbinding. Ook lange afstanden zijn geen enkel probleem (glasvezel wordt tenslotte ook gebruikt om internet/telefonie tussen de continenten over de oceaanbodems met elkaar te verbinden). Een nadeel is dat glasvezel zelf wel gevoelig is voor fysieke 'invloeden' van buitenaf. Het blijft natuurlijk wel glas, hoewel het vrij soepel is, maar een keer een harde 'knik' en de kabel zwijgt voor eeuwig. Een ander nadeel is dat de digitale 'electrische' stroompjes van zowel het 'bron'- als het 'doel'-apparaat omgezet moeten worden in lichtsignalen. Dat kost dus wat electronica en daarom is een digitale coaxiale verbinding in principe eenvoudiger en goedkoper voor fabrikanten. Tenslotte worden er vaak bij goedkopere digitale kabels (erg) slechts connectoren gebruikt waardoor licht verloren gaat en/of verstrooid wordt. Dit kan (zeer) nadelige invloeden hebben op het uiteindelijke geluidssignaal! De potentie op een perfecte verbinding te maken is er dus, maar het kan flink misgaan.