DCC staat voor Digital Compact Cassette en is een door Philips ontwikkelde opvolger van de (ook door Philips ontwikkelde) analoge compact cassette (het bekende cassettebandje). Dmv een 18-bits resolutie in samenwerking met de PASC compressie methode kan op een DCC cassette digitale informatie worden opgeslagen. Voornamelijk gebruikt voor audio (muziek) opslag, hoewel het ook kan worden gebruikt als data-backup medium. Een 90 minuten DCC cassette kan 500MB (niet gecomprimeerd!) opslaan. Tevens kan via speciale software muziek vanaf DCC worden bewerkt, veranderd, etc. Dit gebeurt via een parallelle aansluiting. De geluidskwaliteit van DCC is gelijk aan CD. Philips grootste tegenhanger voor de DCC was de MiniDisc van Sony. Een standaard die ook niet helemaal door lijkt te breken. Inmiddels is DCC verdwenen uit de consumentenmarkt, nadat Philips in 1996 de stekker uit DCC trok. De redenen hiervoor zijn divers, maar de belangrijkste redenen zijn waarschijnlijk de falende marketing bij de introductie van DCC, het feit dat men een nieuw band-georienteerd systeem niet meer zag zitten nu de standaard cd-schijfjes werden. Door deze combinatie was er te weinig draagvlak om het technisch & gehoormatig uitstekende systeem werkelijk van de grond te krijgen. Zo zijn ook maar enkele fabrikanten, naast Philips, met DCC producten op de markt gekomen waaronder Technics, Marantz, Grundig en Panasonic.
Het PASC geluidscompressie systeem dat Philips ontwikkelde voor DCC past een compressie toe van ongeveer 1:3. Dat betekent dus een forse reductie van de data. Door toepassing van verschillende sporen op het magnetische bandoppervlak kan op deze manier gemakkelijk 90 minuten digitale audio op een DCC worden opgeslagen. DCC kan digitale signalen op 32 kHz, 44.1 kHz of 48 kHz opslaan (vergelijkbaar met DAT). Het materiaal waarvan het 'tape' in de beschermde DCC cassette's is gemaakt is ofwel Crome Dioxide of Cobalt-dropped Ferric Oxide, vergelijkbaar met videotapes.