CD-i: Compact Disc Interactive

Interactief systeem met name (weer) door Philips bedacht en uitgewerkt. De CD-I standaard zorgt ervoor dat het mogelijk wordt teksten, graphics en muziek te combineren tot een multimediaal interactief geheel. Zo kan een CD-I schijfje bijvoorbeeld een encyclopedie bevatten, maar net zo goed een spelletje of leersoftware. CD-I werd en wordt ook veel toegepast in professionele omgevingen in bijvoorbeeld winkels waar via menu's door een catalogus gebladerd kan worden. De gebruiker kan dankzij toevoegingen als een soort muis/trackball achtig apparaat of via touch-screen en/of keyboard gebruikmaken van de CD-I software. Tevens is het met CD-I spelers die voorzien zijn van een FMV (Full Motion Video) cartridge mogelijk om MPEG-I gecodeerde films te bekijken. Iets dat zeker in Aziatische landen buitengewoon veel gebruikt wordt. Toch heeft CD-I in westerse landen nooit echt voet aan de grond gekregen bij de consument. Enerzijds waren de softwarefabrikanten erg aftastend naar het succes van CD-I waardoor maar relatief weinig titels beschikbaar kwamen. Daarbij werd de toepassing van MPEG-I video welliswaar aardig bevonden, maar de kwaliteit is ongeveer gelijk aan standaard VHS en MPEG-I had (zeker in de beginperiode) en heeft nogal wat digitale minpunten, waardoor de kwaliteit niet al te overtuigend is. Dit komt met name door de sterke compressie die op het beeld (en geluid, maar daar is meestal minder van te merken) moet worden toegepast om een film op een of maximaal twee CD('s) te kunnen zetten. Nu bijna iedere PC met een CD-brander wordt geleverd, en mensen steeds meer overgaan op digitaal bewerken van eigen (vakantie-) films, is het toepassen van MPEG-I compressie weer buitengewoon populair geworden. Op die manier kan een zelfgemaakte Video CD (want zo heet zo'n schijfje dus eigenlijk) een eigen film bevatten die in (bijna) alle PC's, CD-I, LaserDisc en DVD spelers afgedraaid kan worden! Verwar 'Video CD' niet met 'CD-Video', want dat is de vorm van analoge video-opslag op 12cm, 20cm en 30cm beeldplaten (later eenduidig LaserDisc genoemd). In het oosten, waar Video CD's dus al erg populair waren, is er tevens een nieuwe CD-variant op de markt gebracht, welke de kwaliteit van DVD wat meer benaderd; de SuperVideo CD. Hoewel gebruik van CD-I bij consumenten in westerse landen geen rol van betekenis meer heeft, speelt het in zakelijke omgevingen nog altijd wel degelijk een interessante rol.